Oliwia

Wojna dziwnie wpływa na ludzi. Oliwia była kiedyś utalentowaną piekarką. Dopiero później odkryła swój niezwykły talent do łucznictwa. Wojna była trudną próbą dla tej łagodnej piekarki, która nagle została strzelczynią. Przed wojną Oliwia podnosiła głos tylko wtedy, gdy odpowiadała awanturującym się klientom.

Łucznicze wyczyny Oliwii przyciągnęły mnóstwo uwagi. Pojawiły się nawet plotki, że kobieta pochodzi z rodziny królewskiej. Urodziła się w dalekiej krainy na północy. Tylko tyle o niej wiadomo. Jest coś fascynującego w plotkach o zbiegłych księżniczkach, ale to nie czas na odpowiadanie na takie pytania. Ostatnia osoba, którą przyłapała na szpiegowaniu, musiała szukać pomocy u wiejskiego policjanta po poważnym urazie głowy. Po tym wydarzeniu jej wielbiciele nauczyli się nie grzebać zanadto w przeszłości.

Jeśli Oliwia ma najlepszą przyjaciółkę, to musi nią być Chenko: jedyna klientka, która naprawdę lubi asortyment jej piekarni. Umiejętności kucharskie Oliwii są sprawą dyskusyjną wśród wszystkich innych. Albo używa „za dużo mąki”, „za dużo wody” albo „za mało jednego i drugiego”. Jak mawiają niektórzy jej krytycy: „piekarnia Oliwii dowodzi, że głód nie zawsze jest najgorszą opcją”.

Na północ od krainy Wikingów leży potężne Imperium Złota, którego symbolem jest emblemat z wijącymi się złotymi pąkami. Ponoć bronią go niezliczone legiony kapłanów-wojowników, a rządzi tam nieśmiertelny cesarz o bezbrzeżnej wiedzy i potędze. W ostatnich dziesięcioleciach niewiele jednak słyszano o potężnym imperium. Nagły brak wieści jest dość tajemniczy. Czy to przypadek, że w tym samym czasie ziemie na południu doświadczyły napływu propagandzistów nowej, dziwnej sekty?