Quinn

Quinn jest poszukiwaczem mocnych wrażeń, gdy przebywa za granicą, a w domu zadowala się dniami pełnymi wina i kobiet oraz sporadycznych przygód. Ma tylko jedną zasadę: każdy jest ostatecznie zdany na siebie. Próba ratowania innych to świetny sposób, aby napytać sobie biedy, a poza tym po co pozwalać innym cię ograniczać? Większość mężczyzn jest pod wrażeniem siły Quinna, jego błyskotliwego dowcipu i niesamowitych umiejętności posługiwania się kuszą. Kobiety nawet jakby bardziej.

Niektórzy ludzie rodzą się z charyzmą, a Quinn jest zdecydowanie jednym z nich. Ma naturalny urok, magnetyczne spojrzenie i swobodną uprzejmość, która kryje w sobie precyzyjną celowość. Wieczór z Quinnem to niezwykłe doświadczenie. „Myślę, że to zadanie dla mnie, piękna pani. Pozwól mi pomóc!” „Muszę przyznać, że jestem oczarowany pani urodą, madam. Czy mogę kupić pani coś do picia?” „Widzę, że masz wielki talent, młody człowieku” „Szanowny gubernatorze, czy pozwolisz mi zabawiać cię dziś wieczór? Mamy wiele do omówienia w związku z aktualnymi sprawami państwowymi”. Krótko mówiąc, Quinn powie wszystko, co jego zdaniem oczaruje i przekona rozmówcę.

Skąd pochodzi Quinn? Nikt tego nie wie. Czy jest wędrowcem uciekającym przed potężnym wrogiem? Duchownym, dla którego pokusa ciała stała się zbyt wielka? Niektórzy zgadują w ciemno, że Quinn był kiedyś ważnym członkiem cechu kamieniarzy, ponieważ na jego kuszy widnieje masoński symbol. Jedyną osobą, która odmawia udziału w tych spekulacjach, jest sam Quinn, ale to tylko dodaje mu tajemniczości.

W odległej republice żył kiedyś senator, który się zhańbił i został wygnany. Zresztą oficjalne powody nie są ważne... Senator był idealistą i przeszkadzał w zarabianiu pieniędzy chciwym zarządcom miasta-państwa. Trzeba było zdusić jego idealizm w zarodku. Wiadomości o pożarze rozeszły się po całej stolicy. Co się pali? Willa zhańbionego senatora. Nikt nie wie, ilu służących i domowników poniosło śmierć tamtego dnia w pożarze. Szczerze mówiąc, nikt nie chciał tego wiedzieć. Lepiej było trzymać się na uboczu i nie angażować się zanadto. Lepiej nie ryzykować splamienia własnego imienia przez skojarzenie z kimś skreślonym z listy senatorów. Nawet nazwisko senatora stało się tematem tabu w dobrym towarzystwie. Było to imię o niewinnym brzmieniu, lecz z czasem zaczęto wypowiadać je z wielkim strachem: Quinn.