Forrest

Forrest wygląda jak stereotypowy czarny charakter. Ten dwumetrowy łysy olbrzym góruje nad innymi mieszkańcami wioski, a jego broda i postrzępiona blizna zdają się potwierdzać, że jest wyjęty spod prawa. Ale właśnie to uczyniło Forresta idealnym pomocnikiem do radzenia sobie z niesfornymi dziećmi w miasteczku. Jest to jego zajęcie dodatkowe, które uzupełnia jego główną profesję: wycinkę drzew.

Ojciec Aliny zginął na wojnie. Mama musiała pracować do późna. Forrest otarł pot z czoła, gdy ósmy raz w tym miesiącu poszedł szukać jej w lesie. W trakcie poszukiwań jego palce natrafiły na kilka pięknych kwiatów. Gdy Alina wróciła do niecierpliwiącej się matki, miała już mały laur dzięki uprzejmości tego przyjaznego olbrzyma. Forrest nie był pewien, dlaczego to zrobił. Dla kogo przeznaczony był ten laur?

„Dziękuję, że ją przyprowadziłeś! Może wejdziesz? Choć raz z nami zjedz”. Przyjazna dama odrzuciła włosy do tyłu, machając mu na powitanie. „Zostań, wujku Forreście! Mama gotuje najlepszą zupę na całym świecie!”. Trudno było odmówić Alinie, widząc je rozentuzjazmowaną twarz. „Może następnym razem?”, mruknął Forest, nerwowo zaciskając dłonie.

Minęło wiele lat od tamtego dnia. Obecnie Forrest, Alina i jej matka są rodziną. Miejsce, w którym mieszkają, to spokojny las w pobliżu góry, którą kąpie się w pierwszych promieniach wschodzącego słońca. Drzewa na górze są dobrze osłonięte przez wznoszący się wysoko szczyt, a rodzina jest równie dobrze osłonięta przed chaosem świata zewnętrznego: dzięki umiejętnościom przetrwania, ale także silnym ramionom drwala.