Diana

Najmłodsza członkini oddziału kawalerii Pustkowia, Diana, jest powszechnie znana z rudych włosów, urody, stalowo charakteru i umiejętności walki. Wielu żołnierzy z sąsiednich królestw chciałoby bliżej poznać rudowłosą wojowniczkę. Bez względu na doskonałą reputację Diany w korpusie najemników, musi ona nadal przejść chrzest ognia. Czeka ją starcie z Diablikiem. W pojedynkę. To groźny przeciwnik nawet dla najbardziej doświadczonego wojownika. W głębi mrocznej pustyni wędruje Diablik, szukając okazji, aby zaatakować podróżników w chwili słabości. To właśnie ten sprawdzian ostatnio spędza Dianie sen z powiek...

Dianę znaleźli strażnicy podczas rutynowej wyprawy. Niemowlę było owinięte w pieluchy i nie płakało, w przeciwieństwie do innych maluchów, które zostałyby porzucone w tym odludnym miejscu. Diana spokojnie patrzyła na dowódcę swoimi pięknymi oczami, gdy ten decydował o jej losie. Bez wahania podniósł ją i posadził na koniu. Pojedzie z nimi po śmierć lub chwałę. Tego dnia z pewnością zadziałała karma. Dowódca spodziewał się wielu ofiar i trudnej bitwy, ale pod koniec walki nikomu z pułku nie spadł ani jeden włos. Czy to był cud? Czy uratowanie Diany przyniosło im szczęście? Wkrótce wyruszający strażnicy nabrali zwyczaju, aby powiedzieć kilka słów do dziecka-talizmanu przed wyruszeniem na misję, aby sprzyjało im szczęście.

Pierwsza samotna misja Diany miała miejsce, gdy dziewczyna była nastolatką. Przez dwa dni i noce obozowała w pobliżu otoczonego bagnami źródle wody pitnej. Gdy wędrowny przywódca bandytów zatrzymał się na wodopój, natychmiast go zabiła. Z nastolatki przeistoczyła się w prawdziwą wojowniczkę, której cierpliwość i determinacja zaskakuje tych, którzy widzą w niej tylko piękne oczy. Stała się niewzruszoną siłą w oddziale najemników, całkowicie oddaną swojemu przybranemu ojcu i ideałom strażników.

„Każdy strażnik jest wolny. Każdy jest częścią większej całości. Tylko trzy zasady rządzą każdym naszym życiem. Przestrzegaj ich, a będziesz mógł nazywać się strażnikiem bez wstydu i sprzeciwów. Trzymaj się ich do końca swoich dni. A jeśli się ich wyrzekniesz, my wyrzekniemy się ciebie. Po pierwsze: nigdy nie uciskaj słabych. Po drugie: szanuj wolność sumienia. Nigdy nie zmuszaj nikogo do służby. Po trzecie: w naszych szeregach nie ma miejsca na zdradę. Nawet jeśli stawką jest własne życie”. Święte zasady strażników są bliskie sercu Diany. Na inne tematy mówi niewiele, ale gdy spytasz ją o strażników pustkowia, jej oczy rozświetlą się, a słowa popłyną wartko jak górski strumień.