Wilson

Wilson był kiedyś królewskim posłańcem, służącym na dworze. Gdy tylko pojawiał się nowy akt, wysyłano go do ludzi, aby o nim poinformował. Dobre wieści, złe wieści, decyzje sądowe… Jego usta przekazały niezliczone widomości. Widział tłumy mieszkańców zbierających się radośnie, starsze kobiety, które mdlały z żalu oraz przestępców, którzy byli tak przerażeni, że padali na kolana i błagali o łaskę. Jednak niezależnie od sytuacji, Wilson mógł tylko zachować sztywny i surowy wyraz twarzy – nie miał innego wyboru. Musiał nieustannie dbać o godność rodziny królewskiej. Chaos dookoła wydawał się należeć do zupełnie innego świata. Z czasem zaczęło męczyć go takie życie. Opuścił dwór i został posłańcem w Sojuszu, gdzie nie musiał już być maszyną bez uczuć, a jedynie przekazywał wiadomości. Gdy przynosił dobre wieści, inni obejmowali go i zapraszali do wspólnego świętowania, a gdy przynosił złe wiadomości, mógł delikatnie pocieszyć osobę obok. Jego życie w końcu nabrało kolorów. Mam dobrą i złą wiadomość… Żartuję, tylko dobrą! Postanowiłem dołączyć. Czy od tej pory pozwolicie mi dostarczać dobre wiadomości każdego dnia?”