Forrest

Forrest her yönden bir kötü karakter gibi görünür. İki metre boyundaki bu dev, diğer köylülerin tepesinde belirir, sakalı ve düzensiz yara izi tam birer kanun kaçağı işaretidir. Ama bu Forrest'i aynı zamanda şehrin asi çocuklarıyla başa çıkma konusunda aranan kişi yapar. Bu, asıl işi olan odunculuğu tamamlayan bir yan iş haline gelmiştir.

Alina'nın babası savaşlarda öldü. Annesinin geç saatlere kadar çalışması gerekiyordu. Forrest yüzündeki teri sildi ve kızı bulmak için bu ay sekizinci kez ormana gitti. Ararken parmaklarına birkaç güzel çiçek takıldı. Alina onu bekleyen annesine teslim edilene kadar, dost canlısı dev ona defne yapraklarından küçük bir çelenk yaptı. Forrest bunu neden yaptığını tam olarak bilmiyordu. Bu gerçekten kimin içindi?

"Onu geri getirdiğin için teşekkürler! Ne diyeceğim, neden içeri gelmiyorsun? Bir kez olsun beraber yemek yesek?" Dost canlısı kadın saçlarını geri atıp el salladı. "Lütfen kalsan, Forrest amca?! Biliyorsun, annem dünyanın en güzel çorbasını yapar!" Alina'nın ağlamaklı iyimser yüzüne karşı hayır demek zordu. "Belki bir dahaki sefere, he?" diye yarı mırıldanır şekilde yanıtladı Forrest, elleri gergin şekilde yapacak bir şeyler aradı.

O günün üzerinden uzun yıllar geçti. Artık Forrest, Alina ve onun annesi bir aileler. Dağın yakınında, şafak güneşinin ilk ışıklarını alan bir orman vahasında yaşıyorlar. Göğe uzanan zirvenin dağın ağaçlarına iyi bir koruma sağlaması gibi, aile de dış dünyada yaşanan kaostan gayet iyi korunuyordu; sadece hayatta kalma yeteneklerinden ve de oduncunun güçlü kollarından faydalanıyorlardı.